ԺՈՂՈՎՐԴԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ շրջանակում 2010 թ. փետրվարի 18-ին Վանաձորում անցկացվեց կլոր սեղան «ԿԱՆԱՆՑ ԱՇԽԱՏԱՆՔԱՅԻՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ԵՎ ԱԶԳԱՅԻՆ ԳՈՐԾԻՔՆԵՐԸ» թեմայով:
Կլոր սեղանը վարում էր՝ Համալսարանական կրթությամբ կանանց ասոցիացիայի Վանաձորի մասնաճյուղի փոխնախագահ, Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի դասախոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու Արմենուհի Կյուրեղյանը:
Կլոր սեղանի փորձագետ էր ՝ Համալսարանական կրթությամբ կանանց ասոցիացիայի փոխնախագահ, Հայաստանի առողջապահության աշխատողների արհմիութենական կազմակերպությունների հանրապետական միության նախագահ Գայանե Արմաղանովան:
Կլոր սեղանի աշխատանքներին հրավիրված են մասնակցելու՝ Համալսարանական կրթությամբ կանանց ասոցիացիայի Վանաձորի մասնաճյուղի և այլ հասարակական կազմակերպությունների ակտիվիստներ, քաղաքական կուսակցությունների ներկայացուցիչներ:
Կլոր սեղանի ժամանակ կարևորվեց այն հարցը, որ աշխատանքի ոլորտում գենդերային հավասարության ապահովումը կարևորագույն հիմնախնդիրներից մեկն է ոչ միայն կանանց, այլև ողջ հասարակության համար: Այդ ոլորտում խտրականության առկայությունը առաջ է բերում այնպիսի սուր սոցիալական երևույթներ, ինչպիսիք են աղքատությունը և դրա ֆեմինացումը, ծնելիության մակարդակի և ժողովրդագրական այլ ցուցանիշների նվազումը : Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում խտրականությունը կանանց նկատմամբ աշխատանքի շուկայում և զբաղվածության ոլորտում խորանում է: Հայաստանի Ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համաձայն, տնտեսապես ակտիվ կանանցից աշխատում է միայն 41 տոկոսը, տղամարդկանցից` 63 տոկոսը, ընդ որում 40-54 տարեկան կանանց շրջանում գործազուրկներն առավել մեծ մասն են կազմում ` 70 տոկոս: Հայաստանի Հանրապետությունը` որպես Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության անդամ, վավերացնելով բոլոր հիմնարար կոնվենցիաները, պարտավորություն է ստանձնել` ձեռնարկել աշխատանքի շուկայում և զբաղվածության ոլորտում գենդերային հավասարության ապահովմանը և կանանց նկատմամբ խտրականության վերացմանն ուղղված միջոցառումներ:
Կլոր սեղանի ընթացքում մասնակիցները քննարկեցին հետևյալ հարցերը` 1. Ի՞նչ չափով են կանայք ծանոթ իրենց աշխատանքային իրավունքներին և դրանց պաշտպանության մեխանիզմներին: 2. Ո՞րն է հասարակական կազմակերպությունների դերը կանանց աշխատանքային իրավունքների պաշտպանության գործում: 3. Ձևավորվե՞լ է արդյոք Վանաձորում գործելակերպ` աշխատանքային իրավունքները պաշտպանելու համար դիմել արհմիութենական կազմակերպություններին և ՀԿ-ներին:
